#19 "Żegnaj, Charlie..."

~Rosalie~
Zostaję obudzona przez brunet pocałunkiem, który od razu oddaję.
- Dzień dobry, kochanie - mruczę, kiedy się od siebie odrywamy.
- Hej, słońce. Wstawaj.
- Ale mi jest tak wygodnie... - odwracam się od niego i przytulam do poduszki. Chłopak zaczyna mnie łaskotać.
- Le-o... prze-e-sta-ań, pro-oszę - mówię przez śmiech, ale on nie ma zamiaru przestać. Z całej swojej siły przewracam nas tak, że siedzę na jego biodrach i sama zaczynam go łaskotać. Jednak on jest sprytniejszy i szybko złącza nasze wargi.
- Potrafisz wykorzystać każdą sytuację - śmieję się. Po chwili obrywam poduszką.

- Ałł - jęknęłam, a Leo natychmiast mnie przytulił.
- Przepraszam, kochanie - powiedział i po raz kolejny dzisiejszego ranka, pocałował mnie. Oderwałam się od niego i wstałam, ciągnąc go za rękę. Ogarnęliśmy się i ruszyliśmy na śniadanie. Kiedy byliśmy już przy schodach, chłopak złapał mnie w pasie i przerzucił przez ramię, niczym worek ziemniaków, na co cicho pisnęłam.

~Leo~
- Leondre, postaw mnie - powiedziała moja księżniczka, zanim wszedłem do kuchni.
- Momencik, skarbie - zaśmiałem się. - Dzień dobry - przywitałem się z rodziną brunetki.
- Ekhem - odchrząknął tata dziewczyny, dając mi do zrozumienia, że mam ją postawić. Ze skruchą to zrobiłem. Prawie zamordował mnie wzrokiem! Usiedliśmy do stołu i zaczęliśmy jeść śniadanie. Na początku czułem się trochę skrępowany tym, jak pan Johnson na mnie patrzył, ale po tym Rosalie ujęła moją dłoń pod stołem, na co posłałem jej uśmiech.
- Dziękuję za śniadanie - powiedziałem, wstając od stołu.- Ja już się będę zbierał...
- Już? - Rose spojrzała na mnie zawiedzionym wzrokiem i złapała moją dłoń. Kiwnąłem głową. - Ehh oprowadzę cię do drzwi. - Wstała i pokierowaliśmy się do korytarza, gdzie założyłem buty.
- Potem się odezwę - przyciągnąłem ją do siebie i musnąłem jej wargi, a brunetka zarzuciła mi ręce na szyję. - Kocham cię.
- Ja ciebie też - cmoknęła moje usta, po czym opuściłem posiadłość jej dziadków.

~Sarah~
Aww oni są tacy słodcy. Wiedziałam, że będą razem. Kiedy Leo już poszedł, pociągnęłam Rose do mojego pokoju.
- Opowiadaj - powiedziałam, siadając na łóżku i przytulając poduszkę.
- Ale co? - no nie udawaj.
- No jak to się stało, że jesteście razem? - zapytałam podekscytowana.
- Ale my nie jesteśmy razem...
- Nie?! A myślałam, że...
- Żartuję - zaśmiała się. - No wczoraj zabrał mnie na kolację i powiedział mi coś pięknego...
- Jaki on jest romantyczny - westchnęłam, kiedy skończyła opowiadać. - Emm, muszę ci coś powiedzieć. Charlie mnie pocałował... - wydusiłam, na co dziewczyna pisnęła. - Ale wiem, że to był impuls. Jesteśmy tylko przyjaciółmi. Szkoda, że on nie czuje tego, co ja...
- No nie smuć się. - przytuliła mnie.

- I jest coś jeszcze... - zawahałam się. - A nie. To wszystko - uśmiechnęłam się sztucznie. Nie będę jej martwić, to mój problem i nie będę jej narażać. Gdy Rose miała coś powiedzieć, zadzwonił mój telefon. Na wyświetlaczu pojawiło się imię "Emily", przeprosiłam siostrę i odebrałam.
- Co tam, misiek?
- Jennifer jest w szpitalu - powiedziała łamiącym się głosem. - Wyślę ci adres. - rozłączyła się.
- Sarah, wszystko okej? - zapytała z troską Rose.
- Jen jest w szpitalu - powiedziałam, a po moim policzku spłynęła łza.

Po chwili na mój telefon przyszły dwie wiadomości. Jedna od Em, a druga od nieznanego numeru.

Od Emily x:
*adres*

Od Nieznany:

To było ostrzeżenie. Radzę się trzymać z dala od Charliego, bo nie wiadomo kto będzie następny.
Love, twój koszmar.

~Charlie~
Bardzo mi się nudziło, więc postanowiłem zadzwonić do Sary i zaproponować jej spotkanie. Wybrałem numer blondynki, ale nie odebrała, więc spróbowałem ponownie - znów to samo. Za trzecim razem odebrała.
- Charlie, nie możesz do mnie dzwonić.
- Co? Ale... Co? Dlaczego? Czy to przez wczoraj?
- Ni... Tak. To nie powinno się wydarzyć. Najlepiej zapomnijmy o sobie i niech każdy żyje swoim życiem. Dzięki za wszystko. Żegnaj, Charlie. - rozłączyła się. Spierdoliłem...


_______________________
W prawdzie nie dobiliście 10 komentarzy, ale rozdział napisałam. Mam nadzieję, że Wam się podoba. Zaczęłam trochę mieszać. Myślicie, że Charlie się podda i tak po prostu zapomni? Zobaczymy...
Tata dziewczyn taki "zazdrosny" *-* Wasi tatusiowie też są tacy troskliwi? Mój nie, aż tak, ale w małym stopniu tak xD.
Jak Wam mijają wakacje? Wybieracie się gdzieś? A może już byliście? Opowiadać! Chętnie poczytam.
 Dobra, koniec tej gadaniny. Do następnego!
Pa :*
~Natalka~

10 KOMENTARZY=NEXT

Zapraszam do naszej grupy na fb -> Kraby Natalki jest nas tam mało, więc dołączajcie!